Coen en Mirjam in het Spaanse Capmany

“Hier leven we onze droom”

Zo’n anderhalf jaar geleden maakten Coen van Dongen en Mirjam Schreuders hun langgekoesterde droom waar: ze verhuisden vanuit Haarle naar Capmany, een Spaans wijndorp in de regio Catalonië. Tot op de dag van vandaag hebben ze geen moment spijt. “Warme zwoele zomeravonden, lange tafels, eten, wijn en hartelijke mensen. Dat is het échte Spaanse leven.”

“We blijven ons verbazen. Iedere maand is er wel een feestje buiten op het Plaza Mayor,” vertelt Mirjam. “Dan zit je zomaar een hele avond met 400 man aan lange tafels te eten. En vaak is er ook nog een lokaal bandje dat optreedt. In ons dorp wordt sowieso veel georganiseerd, van wijnfeesten tot salsa-avonden bij het zwembad.” Het is duidelijk, Coen en Mirjam hebben het goed naar hun zin. Al langer hadden ze het plan om naar Spanje te verhuizen. Alleen kwam het er niet van. “In 2023 hebben we ons Spaanse huis gekocht, met het idee om dit de eerste jaren als vakantiehuis te gebruiken en te verhuren,” legt Coen uit. “Maar we voelden steeds vaker dat de boerderij waar we met veel plezier 20 jaar gewoond hebben te groot voor ons werd. De kinderen waren uit huis en we wilden nog een aantal gezonde jaren onder de zon doorbrengen. Vervolgens hebben we doorgepakt en alles in gang gezet om te emigreren.”

Aardig woordje Spaans
In Capmany werden ze met open armen ontvangen door hun buren die ze meteen wegwijs maakten in het sociale leven van het dorp. Coen en Mirjam dompelden zich helemaal onder in het Spaanse leven. “Spanjaarden zijn heel open en hartelijk”, vertelt Mirjam enthousiast. “We spreken inmiddels ook al een aardig woordje Spaans. De mensen hier spreken Catalaans, maar we hebben er bewust voor gekozen om Spaans te leren zodat we ons ook elders in Spanje verstaanbaar kunnen maken. Dat is geen probleem, inmiddels spreken we een mix van beide talen. De sociale praatjes gaan best goed, alhoewel spontane gesprekken nog best lastig zijn. Laat staan als je naar de huisarts of tandarts moet, dan is het lastig communiceren. Vooral ook omdat de meeste Spanjaarden geen Engels spreken.”

Kleine dingen zijn groots
Het eerste jaar dat het Haarlese stel in Spanje woonde, kregen ze van kennissen en vrienden vaak de vraag ‘wat doen jullie de hele dag?’ Coen: “Naast de normale dingen als boodschappen doen en het huis netjes houden, gaan we er geregeld op uit. Daarnaast heeft Mirjam twee keer in de week haar sportklas en ik wandel iedere donderdag met een leuke club mensen. Of ik loop ’s ochtends op mijn gemak naar het dorpspleintje. Daar koop ik een stokbrood en drink ik een kop koffie. En dan gebeurt het. De een na de ander stopt even voor een praatje. Of ze nu lopend zijn of met de auto, raampje open en kletsen maar. Midden op het pleintje. Ze maken tijd voor je, want niemand heeft haast. Heerlijk om zo mee te maken! Alle kleine dingen zijn hier groots. Of we nu een wijntje kopen bij een lokale wijnboer, een wandeling maken door de olijfgaarden of even naar de markt gaan voor verse spullen.”

Tijd en de menselijke maat zijn het grote verschil
Dat Spanjaarden voor alles de tijd nemen, ervaren Coen en Mirjam als één van de grote verschillen met Nederland. “In Nederland heeft iedereen haast en zijn zaken efficiënt georganiseerd. We zijn er aan gewend dat je zelf veel dingen snel achter de computer kan doen”, zegt Coen, “Hier in Spanje is dat heel anders. Als je iets wilt regelen, doe je dat via je contacten. Je belt of gaat langs. Weinig gaat digitaal. Dat kost tijd en gaat met veel papierwerk gepaard. Muchos papeles, zeggen ze hier. Wat ook tijd kost, is een bezoekje aan de apotheek. Een Kruidvat kennen ze niet. Hier ga je naar de lokale ‘farmacia’, waar de dames je persoonlijk kennen. In een volle zaak vragen ze ongegeneerd waar je voor komt. In het begin moesten we daar aan wennen, maar nu vinden we dat juist heel fijn. Er is altijd tijd voor een praatje. En niet te vergeten de burgemeester; die is heel belangrijk en regelt veel. Als er vanuit de gemeente iets te melden is, zet hij het in de WhatsAppgroep van Capmany. Dat is ook zo ongeveer het enige dat wel digitaal gaat. Onder de inwoners heerst een hecht gemeenschapsgevoel. We ervaren dat zelf ook. Je kunt het vergelijken met het Twentse Noaberschap, maar dan op z’n Spaans.”

Altijd wijn op tafel
Eén van de andere dingen waar ze van kunnen genieten, zijn de Spaanse eetgewoonten. Naast het feit dat er standaard altijd wijn op tafel staat en er ’s middags warm gegeten wordt, is Mirjam helemaal weg van het ‘tweede’ ontbijt ofwel almuerzo. “Tussen tien en elf uur ’s ochtends stromen de terrassen vol voor een koffie met een croissant of een andere zoete versnapering. We doen hier niet te vaak aan mee, want dan schiet de weegschaal omhoog. Maar zo nu en dan wel. Heerlijk op de Ramblas in het nabijgelegen Figueres genieten van een café Americano met een croissantje. Gewoon tussen de boodschappen door. ¡Me encanta!”

Wonen versus vakantie vieren
Natuurlijk is in Spanje wonen niet alleen maar rozengeur en maneschijn. Zo lopen ze regelmatig aan tegen het verschil tussen wonen en vakantie vieren. “Ook hier moet je de administratie doen, het huis schoonmaken, de auto naar de garage brengen en naar de tandarts”, zegt Mirjam. “Dat vind ik soms nog steeds lastig. Ik wil hier vooral genieten van het goede leven en dat wordt dan voor mijn gevoel verstoord door dagelijkse beslommeringen. Dat was in de eerste maanden toen we nog veel papierwerk hadden rondom onze verhuizing zeker het geval. Inmiddels zijn we eraan gewend en hebben we alle papeles op orde, genieten we volop en leven we onze droom!”