Hij is groot fan van Golden Earring, heeft zo zijn rituelen voor hij het podium opgaat en vindt thuiskomen na een show het mooiste wat er is. In gesprek met cabaretier Thijs Kemperink gaat het vooral over de mooie dingen in het leven. Maar hij schuwt de donkere kant ervan zeker niet. Sterker nog, zijn nieuwste voorstelling “Tot het uiterste gedreven” gaat naar eigen zeggen ‘over de duistere kant van onze gedachten’.
Het theaterseizoen is weer losgebarsten en dat betekent voor Thijs heel wat avonden op het podium. Tot en met december doet hij dat samen met zanger Erwin Nyhoff in hun show Muiters vieren een Muiterse kerst. Een bonte kerstavond vol humor, interactie en met de Muiterse Kerstquiz. “Alle kerstclichés komen voorbij,” aldus de cabaretier zelf. “Erwin en ik hebben een voorstelling gemaakt vol ontroering en humor waar mensen zich zeker in zullen herkennen. Weet je, mensen gaan naar het theater om een leuke en fijne avond te hebben. Even weg van alle ellende in de wereld. Daarom wil ik het in deze Kerstshow ook zeker niet over politiek hebben, daar ben ik helemaal klaar mee. Juist het kleine, de dingen dichtbij, dat willen mensen horen.”
Voltreffer
Over dingen dichtbij gesproken, in zijn voorstelling Oaverdrieven ku’j het beste met nen boot van afgelopen seizoen ging Thijs op zoek naar de identiteit van Twente. Deze show was in het dialect en maakte hij samen met regisseur Laurens ten Den die goed is in dialect én Thijs goed kent. Het bleek een voltreffer. “Voor het eerst was de hele tour uitverkocht. We hadden 50 voorstellingen gepland, dat werden er uiteindelijk 85. Ik denk dat door het dialect de mensen het gevoel kregen ‘dit is van ons’. En door sociale media, met name TikTok, zie ik dat ook jonger publiek naar het theater komt. In de komende jaren willen Laurens en ik dan ook zeker weer een dialectshow maken.”
Topsport
Aan iedere nieuwe voorstelling gaan veel try-outs vooraf. Slaat de humor aan? Wat kan nog beter? Waar moet ik een verhaal inkorten of juist niet? Dankzij de try-outs en enkele kritische dierbare vrienden en familie om hem heen, wordt een voorstelling gefinetuned. “Aan de reacties van mensen zie ik vaak al hoe iets aanslaat”, kan Thijs uit eigen ervaring vertellen. Bij de eerste paar try-outs laat ik een camera meelopen zodat ik mezelf kan terugzien. Inmiddels staat Thijs 18 jaar op het podium. Op de vraag hoe hij persoonlijk gegroeid is, antwoordt hij: “Theater is een vak, het is topsport. En net als met ieder ander vak, hoe langer je het uitoefent, des te meer je erin groeit. Ik werk al jarenlang met regisseur Silvester Zwaneveld, maar tussendoor heb ik gewerkt met wijlen Pieter Bouwman. Vooral om mij scherp te houden. En dat deed Pieter. Door hem ben ik eerlijker geworden op het podium. Vooral daar. Hij liet mij inzien dat ik te veel voor de zaal in wilde vullen. Maar daar komen de mensen niet voor, die willen jouw verhaal horen.”
Naast zijn gewone baan
Wat niet bij iedereen bekend is, is dat Thijs als twintiger een ‘gewone’ baan had bij een groothandel in de bouw. Een paar keer per maand reed hij, op advies van goede vriend en collega-cabaretier André Manuel, na zijn werk met de auto naar Amsterdam voor een optreden bij het Open Podium in het Comedy Café. Daar kreeg hij 6 minuten om mensen aan het lachen te krijgen. En dat lukte! Vervolgens meldde hij zich aan voor de Comedy Talent Award en haalde daar meteen de finale. “Na twee jaar had hij een eigen mini-voorstelling in de vorm van een comedy set van 15 minuten en kreeg hij de kans om een solo-show te maken. Van het een kwam het ander, hij bouwde zijn ‘gewone’ baan af en waagde de sprong naar het theaterleven. De rest is geschiedenis. “Vanaf het eerste moment dat ik op het podium stond, wist ik dat dit mijn leven zou worden. Ik kreeg mensen aan het lachen.” Wat hem over de streep trok, naast de onvoorwaardelijke steun van zijn ouders en goede vrienden, was de wijze raad van ervaren cabaretier Tom Sligting tijdens een comedyworkshop: Als jij wilt dat dit je vak wordt, moet je het ook zien als een vak en niet als een hobby”.
Zijn rituelen
Dat theater topsport is, ervaart Thijs bij ieder optreden opnieuw. Hij heeft dan ook zo zijn eigen ritueel voor én na een optreden. “Bij elke nieuwe show en try-out ben ik nog net zo zenuwachtig. Kan ik dit nog wel? Dat gevoel moet je ook houden, want dat houdt je scherp en hongerig. Iedere avond, waar je ook staat, moet je scherp zijn. Het publiek komt voor jou en een leuke avond. Als ik ergens optreed, drink ik eerst een kop koffie met de technische mensen van het theater zelf. Deze mensen zijn net zo belangrijk. Na de soundcheck en het eten trek ik mij terug in de kleedkamer. Even wat lezen of een serie kijken op Netflix. Daar word ik rustig van. Een kwartier voor de show kleed ik mij om. Pas dan bouw ik de spanning op die ik nodig heb. Niemand mag mij dan storen, behalve de techniek.” Na afloop van een show is Thijs zoals hij het zelf omschrijft ‘leeg’. Dan stapt hij samen met zijn technicus in de auto, bespreken ze kort de show en schalt Golden Earring keihard uit de speakers. “Die terugreis is echt genieten, dan kom ik tot rust. Maar het allermooiste moment is thuiskomen. Dat is ook mijn stelregel. Het is dan altijd al donker, mijn dochter ligt lekker in bed, mijn vriendin is vaak nog op en drinken we een borrel.”
Duistere gedachten
Na de kerstshow met Erwin Nyhoff staat Thijs vanaf begin volgend jaar in de theaters met zijn gloednieuwe show Tot het uiterste gedreven. Hierin neemt hij zijn publiek mee op een reis door onze huidige maatschappij. “De maatschappij wordt steeds drukker en gekker. In een voorstelling heb ik het altijd over dingen die ik heb meegemaakt. Zo ook in deze show. Dat kan ik nu niet vertellen, dat bewaar ik voor tijdens de show zelf. Waar mijn verhaal over gaat is dat iedereen wel eens op het punt heeft gestaan of kan komen te staan om het heft in eigen hand te nemen. Je wordt getriggerd door iets en dan komt er een kant in je los die je niet wilt. Dat bedoel ik met duistere gedachten. Als je goed fatsoen hebt, voer je het niet uit. Maar in het echt gebeurt het helaas toch wel. Er lopen steeds meer mensen rond met psychische klachten. Ze kunnen niet geholpen worden, ze komen op een lange wachtlijst. Tot ze tot het uiterste gedreven worden en er wat gebeurt.” Deze show klinkt misschien als zware kost, maar ook dit thema weet Thijs, zoals we hem kennen, op een luchtige en hilarische wijze te brengen. “Ik wil mensen aan het denken zetten. Hoe kunnen we met elkaar weer zorgen dat we meer geduld voor elkaar opbrengen? Dat we meer respect tonen? Hoe zorgen we ervoor dat we niet tot het uiterste worden gedreven? We hoeven het zeker niet met elkaar eens te zijn. Maar ik wil wel mensen aan het denken zetten.”