Aan de Parkweg in Enschede staat een gebouw dat generaties lang het kloppend hart van de stadse horeca was. Hotel Modern, Hotel Rodenbach, talloze dansavonden met bigbands en bekende artiesten; deze muren dragen een schat aan herinneringen. Sinds april 2025, na een flinke verbouwing van bijna anderhalf jaar, bruist het pand opnieuw. Dit keer onder de naam restaurant Amelie, het nieuwste avontuur van horecaondernemer Raffi Mousa.
Wie er al eens heeft gegeten weet: in restaurant Amelie kom je ogen te kort. De binnenkant is een ode aan de roaring twenties: overdadig, gedurfd en met een vleugje Moulin Rouge. Roodfluwelen stoelen, goudaccenten en spiegelwanden zorgen voor een warme en theatrale sfeer. Eigenaar Raffi Mousa kijkt met trots de ruimte rond. “Het wordt nooit helemaal zoals je het voor ogen had, maar het ademt wel precies de sfeer die ik wilde overbrengen. Dit pand heeft ziel, karakter, en dat wilde ik graag behouden. Breek je het af en bouw je het daarna weer op, dan krijg je nooit dezelfde authenticiteit terug.”
Van vergunning tot verbouwing
De verbouwing en de hele ontwikkelfase van het restaurant startte officieel in oktober 2023. Toch duurde het maanden voordat het team écht aan de slag kon. “We hebben zes à zeven maanden gewacht op alle vergunningen en op het definitieve ontwerp,” vertelt Mousa, die ook uitbater is van het Libanese restaurant Habibi en van The Foodclub, dat hij uiteindelijk verkocht. “Daarna zijn we ruim een jaar non-stop bezig geweest met de verbouwing.” Het interieur is geen compromis, maar een statement. Mousa haalde zijn inspiratie uit Dubai en Amsterdam, waar ze volgens hem soms net wat meer het randje opzoeken. Ik zei tegen de designers: “Als je denkt: dit kan echt niet, dan zit je op de juiste weg.” We wilden lef tonen.”
En dat is te zien. Je waant je niet in Enschede, maar in Parijs, met als pronkstuk de monumentale zuil die tijdens de verbouwing tevoorschijn kwam, toen de oude voorzetwanden werden gesloopt. “Die zuil is het enige oorspronkelijke element dat intact is gebleven”, vertelt Mousa. “En ik wilde hem koste wat kost behouden. Het is het hart van het restaurant geworden.” Daarnaast ontwierp hij zelf de overige zuilen. “Daar ben ik maanden mee bezig geweest. Ze moesten alle verschillende stijlen en hoeken in deze grote ruimte bij elkaar brengen. Als je dat verkeerd doet, vloekt het overal. Gelukkig pakte het goed uit.”
Historie als inspiratie
Het pand, dat stamt uit 1884, ademt horecageschiedenis. Van chique hotel- kamers begin vorige eeuw tot rokerige dansvloeren in de jaren zestig, waar Gert en Hermien of de Dutch Swing College Band optraden. Enschedeërs van meerdere generaties hebben hier herinneringen gemaakt.
Voor Mousa was dat verleden een belangrijk vertrekpunt. “Zodra ik hier binnenstapte, voelde ik iets. De geschiedenis, de oude horeca; daar moest ik wat mee. Met een industriële look zou je hier in mijn ogen volledig de plank misslaan.”
De gemeente keek mee tijdens de verbouwingsfase. De monumentale gevel moest behouden blijven, maar binnen was er meer vrijheid. “We hebben heel prettig samengewerkt met de gemeente. Het doel was hetzelfde: het gebouw klaarmaken voor een nieuwe toekomst, zonder afbreuk te doen aan het verleden.”
Frans concept, Twentse hotspot
Waarom Mousa koos voor de Franse allure? “Omdat het pand erom vroeg,” zegt hij resoluut. “Ik denk wat dat betreft vaak andersom. Ik bekijk een object en bepaal vervolgens welk concept er bij past.”
Die Franse sfeer beperkt zich niet alleen tot het interieur. Ook entertainment wordt straks een vast onderdeel van Amelie. Jazz- en pianomuziek, een dj met danseressen, dinershows – het staat allemaal op de planning. “Deze plek is gemaakt voor show en entertainment. Dat willen we hier straks dagelijks laten zien. Maar eerst moest de basis kloppen. Dan kunnen we daarna ons concept finetunen en zijn we klaar om echt te knallen.”
Geen concessies
Een verbouwing van deze omvang vraagt om uithoudingsvermogen. Mousa: “Je bedenkt iets op de tekentafel, en de verleiding is daarna groot om gaandeweg concessies te doen die tijd en geld schelen. Maar dan doe je afbreuk aan het concept, en dat wilde ik niet. Hoe zwaar het soms ook was: ik vind het heel belangrijk om trouw te blijven aan je ideeën. Dat zie je nu terug in de details.”
Een nieuwe trots voor Enschede
Is hij trots op het eindresultaat? Mousa lacht. “Ik denk dat we hier iets hebben neergezet waar wij én Enschede trots op mogen zijn. Het voelt on-Enschedees, en dat is precies wat we wilden neerzetten.
Of het een groot succes wordt? Dat weet je nooit. Maar we hebben onze nek uitgestoken en hier iets unieks neergezet. Dat alleen al is waardevol.”