TOM 5 – 2026 – TOM’s Reportage
Tekst Eddy van der Ley – Foto’s Stock, Rikkert Harink
Eddy van der Ley trapte de rubriek Follow the Money begin 2024 af onder de kop ‘De hoofdredacteur en zijn speurtocht naar een meer dan mooi rendement’. Na een rommelige periode vol (koerstechnische) tegenslagen staat de zon nu weer hoog aan de hemel. Zijn totale portfolio draait – vanuit het relatieve niets – een rendement van bijna veertig procent. ‘Het kan snel gaan voor een amateurbelegger.’
Zo ben je slachtoffer van dubieuze cryptopraktijken, zo verkneukel je jezelf bij het fraaie aanzicht van je uitstekend presterende crypto’s en aandelen. Het leven van een amateurbelegger is zelden saai, althans: dat van mij. In de vorige aflevering van deze rubriek verhaalde ik over het verlies van 6000 euro, door een faillissement van cryptoplatform Knaken. Toen de FIOD en het Openbaar Ministerie zich ermee gingen bemoeien, wist ik wel hoe laat het was: ik zou geen sikkenpit terug zien van mijn centen. Ik sprak daar nog even over met marketinggoeroe Chris Woerts, bekend van Vandaag Inside, die ook tot de gedupeerden behoort. Hij kent één van de directeuren, maar die kon – zo bleek uit een appwisseling – weinig perspectief schetsen.
Het frappante van geld kwijtraken is dat er vaak iemand klaarstaat om je te helpen. Zoals vorige keer geschetst, verscheen Knaken Collectief ten tonele. Een belangenvereniging voor gedu-
peerden. Mooi hoor, een club die zich bekommert om mensen die financieel een tik voor de kanis hebben gekregen. Onder het motto ‘samen sterk’. Ofwel: ‘wij tegen het faillissement’.
Extra zekerheid
Ik had mijn vordering al bij de curator ingediend. Bedrag ingevuld. Ontvangst bevestigd. Klaar, zou je denken.
Maar nee. Want ingediend betekent, zo waarschuwde Knaken Collectief mij vervolgens in chocoladeletters, niet automatisch compleet. Hoezo, dacht ik. Heb ik mijn 6000 euro misschien niet professioneel genoeg verloren? Gelukkig kan Knaken Collectief dat controleren. Ze kunnen mijn bewijsstukken ordenen, kijken of bedragen en gegevens op elkaar aansluiten, mijn dossier toetsen aan het format van de curator en beoordelen of aanvulling wenselijk is.
Dat geeft, schrijven ze, extra zekerheid. En zekerheid is in de financiële wereld natuurlijk onbetaalbaar.
Bij Knaken Collectief kost die extra check normaal gesproken 480 euro. Maar als ik deelnemer zou worden, krijg ik dezelfde geruststelling voor ‘slechts’ 360 euro. Honderdtwintig euro korting! Kijk, dan begint een faillissement ineens toch iets feestelijks te krijgen. Nog even en ik krijg bij twee vorderingen de derde gratis.
Ik moet dus 360 euro betalen om professioneel te laten controleren of mijn poging om mijn 6000 euro terug te krijgen, wel professioneel genoeg is…
Better safe than sorry
Wel staat er keurig vermeld dat aanvullend onderzoek, individueel juridisch advies, inhoudelijke geschillen, verdere correspondentie en procedures, let op, niet zijn inbegrepen. Voor 360 euro wordt er dus vooral heel deskundig gekeken. Ik vermoed zelf dat de curator uiteindelijk net zo deskundig naar mijn dossier kijkt en vervolgens constateert dat er niets te halen valt. Maar dan weet ik in ieder geval dat mijn lege handen administratief uitstekend gedocumenteerd zijn. Knaken Collectief noemt het: Better safe than sorry.
Ik zou het zelf anders formuleren. Already sorry? Better pay another 360. Want één ding leer je snel wanneer je geld kwijtraakt: zelfs aan de uitgang van een faillissement staat nog iemand met een pinautomaat. Knaken Collectief, in dit geval. Ik hoop voor hen dat ze veel gedupeerden over de streep trekken met hun abonnementje… Maar mij niet bellen.
Juichen
Gelukkig valt er voor deze amateurbelegger ook iets te juichen. Begin augustus was het nog kommer en kwel met mijn portefeuille, zeker aangaande de cryptokoersen, maar zie: twee maanden later is het chagrijn als sneeuw voor de zon verdwenen. Bitcoin groeide in de relatief korte tijdsbestek van 57.000 euro naar ruim 75.000 euro. Kleine broer Ethereum deed een soortgelijk kunstje: van 1655 naar 2381 euro.
Ooit stonden mijn crypto’s nog veel hoger en ik heb onderweg voldoende momenten gehad waarop verkopen achteraf slimmer was geweest. Maar ja, speciaal voor deze rubriek bleef ik zitten waar ik zat… En achteraf beleggen is natuurlijk het makkelijkste wat er is. Ik had achteraf ook in 2010 Bitcoin moeten kopen en in 1997 Amazon. Dan schreef ik deze rubriek nu vanaf een jacht bij de Malediven, wie zal het zeggen.
Ik wacht ook nu weer gewoon af. Misschien komt in 2027 opnieuw die krankzinnige cryptogekte en gaan we weer richting oude records of zelfs nieuwe all-time highs. Misschien ook niet. Niemand die het weet.
Bij mijn Amerikaanse aandelen is het beeld ondertussen bijna potsierlijk positief. Ik kocht voor duizend euro TSMC, Nvidia en Amazon. Alle drie staan ze inmiddels stevig hoger. TSMC is gegroeid naar 1473 euro, Nvidia naar 1362 en Amazon naar 1120. Vooral de eerste twee profiteren natuurlijk volop van de aanhoudende honger naar chips en alles wat met AI te maken heeft. Daar heb je het weer: AI.
Zoals eerder gememoreerd, heb ik daarvoor geen ingewikkelde beursmodellen gebruikt. Geen analistenrapporten van 84 pagina’s. Domweg een combi van bluffen, gezond verstand gebruiken en de markt een beetje monitoren. Ik dacht vooral: chips, AI, Amazon. Wetenschappelijk verantwoord beleggen heet dat vermoedelijk niet. Maakt niet uit.
Mijn oorspronkelijke 5000 euro is ‘du moment’ 6874 euro waard. Een winst van 1874 euro, oftewel 37,48 procent. En dat na een periode waarin ik regelmatig dacht: waar ben ik in vredesnaam aan begonnen? Dat is misschien wel de essentie van beleggen én deze rubriek. De ene keer ben je een beklagenswaardige sukkel, dan weer een financieel genie. Waarbij geduld andermaal het toverwoord is. Want de zon gaat altijd weer schijnen, ook al is het herfst. Of winter.