TOM kookt met

Een beetje ervaring in de keuken hebben ze. Michel: “Het was onderdeel van onze opvoeding om twee keer per week te koken. Je bepaalde zelf het gerecht en moest ook voor de ingrediënten zorgen.” Zelfstandigheid was er dus vroeg in huize Ten Hag. Wat er zoal op het menu stond? Rico: “Pannenkoeken waren favoriet, ook bij onze moeder. En verder veel pasta. Goede sportvoeding natuurlijk.”

Tegenwoordig staan ze iets minder in de keuken. Rico: “Mijn vrouw heeft er echt hobby aan om te koken, maar op zaterdagen ga ik graag met een stuk verse tonijn aan de slag.” Ook voor Michel is het ontspanning om na een drukke werkweek de keuken in te gaan. “Vaak komen mijn kinderen dan een handje helpen. Dan kan ik ook even één op één met ze praten.” En Erik? Die komt naar eigen zeggen alleen in de keuken om een kop koffie te zetten. “En ’s ochtends schil ik een appeltje voor in de yoghurt.” Hier grijpt Michel van Riswijk toch even in. “Dat is geen koken, Erik.” Maar eerlijk is eerlijk: de vraag was hoeveel hij nog in de keuken stond.

Blijven doorzetten
De sterrenchef heeft voor nu even genoeg gehoord. Hij neemt de broers mee de tuinen in om daar Gieser Wildeman peren te plukken. Ook de aardperen worden van het eigen landgoed gehaald. “Van Erik hoef je niet veel te verwachten”, lacht Rico. “Hij heeft geen groene vingers, hij heeft alleen verstand van gras.” Toch vult de mand zich gestaag. En ook met dunschillers weten ze zich prima te redden. In korte tijd heeft de Bloemenbeek genoeg geschilde peren voor pakweg de hele maand! “Laat de steeltjes maar zitten. Dat ziet er altijd mooi uit op het bord”, zegt Van Riswijk nog. Die instructie komt te laat, de helft is al tijdens het plukken gesneuveld. Over fanatiek gesproken.

Het zegt misschien iets over hoe ze in het leven staan. Altijd volle kracht vooruit. Of zoals Erik het zegt: “We staan allemaal in de aanval.” Persoonlijk, maar zeker ook op zakelijk vlak is er vastberadenheid. Michel: “We hebben natuurlijk mooie vastgoedjaren achter de rug, maar met stijgende rentes en oorlogen wordt het een stuk spannender. Je moet anticiperen.” Daarom is er bij Ten Hag inmiddels een artificial intelligence-afdeling opgericht om data en techniek strategisch te combineren. Zo blijft het familiebedrijf ook de komende jaren sterk staan. “Je moet in deze tijd een allrounder zijn om bij te blijven.”

Dat ze allround zijn, hebben ze al wel bewezen. Met twaalf vestigingen in het oosten van het land betekent Ten Hag veel voor de regio. Niet alleen in de makelaardij, maar ook op gebied van financiële dienstverlening, verzekeringen en pensioenen is de Ten Hag Groep een belangrijke speler. En als initiatiefnemer van platformen als Nieuw Wonen Twente, Nieuw Wonen Achterhoek, Nieuw Wonen Stedendriehoek en Woonfabriek Zwolle zetten ze zich ook in voor een duurzame toekomst. Michel: “We zien het ook als onze verantwoordelijkheid om goed rentmeesterschap neer te zetten.” Om die reden heeft de familie meerdere bedrijven, waarmee ze bijvoorbeeld investeren in vastgoed en jonge ondernemingen. En ook de nevenfuncties, zoals het voorzitterschap van VNO-NCW Twente, passen bij die visie. Michel: “We willen iets moois voor de regio neerzetten. Onze vader Hennie had die visie al. Daarom hebben we allemaal ook meer dan één functie om dat te doen.”

Hebben het niet over trots
Erik: “We hebben het in onze familie nooit zo over trots. Maar als ik zie wat mijn vader en broers neer hebben gezet, vind ik dat heel knap. Door hard en slim te werken hebben ze nu meer dan honderd mensen aan het werk.” En andersom is die trots er ook. Rico: “Erik heeft als voetballer en later als trainer natuurlijk iets moois neergezet. Als een vakidioot ging hij voor het hoogst haalbare. Met geleidelijke stappen kwam hij uiteindelijk bij Manchester United terecht.” Michel: “Met een geloof in zichzelf en een hele sterke wil kon hij alles aan de kant zetten om zijn doelen te bereiken.” Het zit in het DNA van de familie Ten Hag. Het doorzettingsvermogen zorgde ervoor dat hun naam een begrip werd. Rico: “We hoeven eigenlijk nooit uit te leggen wat we doen. Zowel in het vastgoed als op sportief gebied. En we dragen de naam ook met trots. Het is iedere dag onderwerp van gesprek.” Erik: “Natuurlijk brengt het voor mij soms ongemak met zich mee. Privacy is er niet altijd. Het is weleens vervelend als je met je gezin uiteten bent, dat je weer wordt aangesproken. Zeker omdat je er al weinig bent. Toch zeg ik bijna altijd ja tegen een foto.”

Bekende naam
Feit is wel dat ze stiekem hopen dat de naam Ten Hag over honderd jaar nog dezelfde statuur heeft als nu. Michel: “Als wij het over de familie hebben, hebben we het over het bedrijf. Zo belangrijk is dit werk voor ons.” Erik: “Ook onze vader is nog steeds heel betrokken. Hij is 83, maar zou beledigd zijn als je zegt dat hij aan de zijlijn staat. Hij had het liefst hier ook in de keuken gestaan.” Het zegt iets over de passie, die volgens de heren ook bij medewerkers terug te vinden is. Michel: “Afgelopen zomer ging er iemand na 47 jaar met pensioen. Diegene had in zijn leven één sollicitatiebrief geschreven, namelijk aan onze vader.” Rico: “Dat is tekenend voor de cultuur. We hebben elkaar allemaal nodig en onze medewerkers moeten het met elkaar doen. Wat dat betreft zijn ook wij net voetbaltrainers: je moet de juiste mensen op de juiste plek zetten.”

Altijd verbeteren
Het kenmerkt ook de werkwijze van Erik. Als trainer werd hij altijd gegrepen door zijn elftal. “Het was eigenlijk best simpel: ik wilde vooral andere mensen blij maken. Dat is nu als technisch directeur bij FC Twente nog steeds zo. Ik wil een cultuur neerzetten waarin we iedere dag verbeteren. Goed is namelijk niet goed genoeg.” Net als zijn broers bemoeit hij zich graag met alle facetten op de werkvloer. Alles moet naar een hoger niveau. “Als dat heilige vuur stopt met branden, dan is het klaar en moet ik iets anders gaan doen.”

Het vuur in de keuken is ondertussen ook goed opgestookt. Op tafel verschijnt gepekelde Nederlandse kingfish met kefir van buurman de Raw Milk Company, gemarineerde shiitake en een ponzu-dressing. Als hoofdgerecht eten we hertenrug en -nek met kweeperencompote van eigen land, de zelfgeplukte Gieser Wildeman peren en een portsaus met vlierbes. Het dessert bestaat uit vanille-ijs en appelsalade met dragon en meringue. Bij de gerechten drinken we de Hakenberg Wit, Hakenberg Rood en Pinot Noir van Wijngaard Kötter uit Denekamp. En zo komt alles aan tafel samen. De trots voor de regio, de juiste teamsamenstelling en het altijd willen verbeteren. Of zoals ze het bij Ten Hag zeggen: aait vedan.