Jolien de Graaf uit Almelo is stormchaser. En dus kunnen onweersbuien en stormen voor haar niet heftig genoeg zijn. Afgelopen voorjaar was ze nog in de Verenigde Staten op tornadojacht. Ze beleefde er een van de spannendste momenten uit haar ‘stormachtige leven’ tot nu toe. “Als ik in de rush van het chasen zit, giert de adrenaline door mijn lijf”.
Als ik Jolien ontmoet bij haar thuis in Almelo zitten we middenin de tweede hittegolf van afgelopen zomer. Geen wolkje aan de lucht en toch houdt Jolien heel wat uurtjes per dag het weer in de gaten op haar laptop. “In deze periode van het jaar kan het best spoken rond het Gardameer,” vertelt ze. “Twee jaar geleden is het daar in korte tijd heel heftig weer geweest met hagelstenen zo groot als een vuist. Veel Nederlanders zijn toen getroffen door het noodweer, sommigen hebben er zelfs trauma’s aan over gehouden. Ik hou het weer daar in de gaten via diverse apps zoals de Pflotsh storm app en Windy app en geef updates op mijn Facebookpagina Happystormchaser.”
Uit de hand gelopen hobby
Het stormchasen of stormjagen is een uit de hand gelopen hobby van de Almelose. De fascinatie voor het weer zat er al vroeg in bij haar. Tijdens haar jeugd in Wijk aan Zee bracht ze heel wat uurtjes door aan het strand. “Toen had je nog geen Buienradar en andere weerapps. Dus je was je veel meer bewust van hoe een onweersbui zich ontwikkelde. Ik heb heel veel mooie buien meegemaakt daar aan het strand. Ik weet nog dat ik een jaar of zeven of acht was toen er een hele heftige storm was. Zo heftig dat je het zand voelde trillen. Jaren later kwam Discovery Channel met een programma over stormchasen. Vanaf dat moment ben ik meer gaan verdiepen in supercells, ofwel superstormen. Dit is het zwaarste type onweersbui. Omdat deze ronddraait zijn alle heftige weertypes mogelijk, tornado’s, zware valwinden en hevige hagel- en regenbuien.”
Hotspots
Helaas woont Jolien naar eigen zeggen niet in de stormhotspot van Nederland. Sterker nog, Almelo lijkt volgens haar een soort anti-storm aura te hebben. “Veel buien gaan net om Almelo heen. De regio Arnhem-Nijmegen is daarentegen een betere plek om onweersbuien te spotten. Ook in Noord-Frankrijk kan het spoken. Hier maakte ik enkele jaren geleden mijn eerste échte superstorm mee. Dat was heel indrukwekkend. Als je eenmaal zo’n superstorm hebt meegemaakt, wil je meer zien. Ze kunnen heel fotogeniek zijn, dat maakt ze zo gaaf om naar te kijken. Het is heel verslavend!” Voor de échte superstormen gaat ze sinds twee jaar naar de Verenigde Staten. Om precies te zijn in de staat Oklahoma, dé tornado staat van Amerika. “In twee weken tijd heb ik meer superstormen gezien dan de afgelopen drie jaar in Europa,” vertelt Jolien enthousiast. “We hebben bijna tienduizend kilometer afgelegd met de auto. Via mijn tablet volg ik de hele dag de weersvoorspellingen. Als er ergens een superstorm verwacht wordt, bepalen we ons targetgebied. Dit is altijd een gebied vóór de storm uit. We kiezen een locatie waar we, als het spannend wordt, ook snel en veilig weg kunnen rijden.”
Overlevingspakket
Jolien gaat daar waar de storm gaat. Ze weet nooit van te voren hoe lang ze onderweg is en waar ze terecht komt. “Dus nemen we altijd een soort van overlevingspakket mee met onder andere voldoende eten en drinken en warme kleding. In een storm kan het namelijk flink afkoelen in korte tijd.” Ook levert het bijzondere en onverwachte ontmoetingen op met de lokale bevolking. “De mensen zijn heel open en toegankelijk, zeker als we vertellen dat we uit Nederland komen en stormjagers zijn.”
Op het randje
Het was ook dit voorjaar dat het voor Jolien en haar vrienden even heel spannend werd. “Als je aan het stormchasen bent, zoek je soms ook wel de grenzen op. Dat kan ook omdat we nu al veel meer ervaring en kennis hebben. Van te voren bedenk je wat je wel en niet moet doen, maar al onze goede voornemens gingen de eerste dag al overboord. We reden rond in het oostelijk deel van Oklahoma in de hoop dat daar een superstorm met een tornado zou ontstaan. Maar dat gebeurde niet. Toen bleek het wel in het zuiden van Oklahoma te gaan gebeuren. Dus wij dat hele eind die kant op gereden. Daar aangekomen bleek het een heel heuvelachtig gebied te zijn. Er kwam een bui op ons af waar een tornado in zat. Alleen zat er nog een heuvel tussen ons en de tornado in waardoor we eigenlijk te lang bleven wachten. Pas op het moment dat de tornadosirenes afgingen, reden wij ook weg. We kwamen toen in het randgebied van die superstorm terecht met horizontale regen en overal om ons heen sloeg de bliksem in. We hebben zelfs een powerflash gezien, dat is een lichtflits aan de grond. Dan weet je dat er een tornado heel vlakbij is. Dus moesten we weer heel snel weg. Het was best even chaotisch, maar het gaf ook wel weer een enorme kick. Je moet je voorstellen dat we met een stel stormidolaten onder elkaar zijn. Als dan zo’n storm op je af komt, dat geeft een goeie spanning en adrenaline. De hele rush van het chasen en het samen beleven is en blijft fantastisch!”