Twentelife 87 – Binnenkijken bij
Tekst Feya Wouda – Fotografie Robin Hilberink
De meeste mensen zijn weinig creatief als het om wonen gaat. Ze stappen naar een woonwinkel of meubelboulevard of ze volgen blind de trends die stylisten van tv-programma’s als VT Wonen bedenken. Lekker gemakkelijk, je spijkert een paar leuke bordjes aan de muur, maakt een toffe lambrisering, et viola! Gelukkig zijn er ook mensen die de aangeboden eenheidsworst lekker laten liggen en in hun stijl en smaak hun persoonlijkheid laten zien. Dan wordt een huis een thuis, dat niet inwisselbaar maar eigen is.
Twents erf
De locatie is alvast waanzinnig mooi, een Twents erf midden in de vrije natuur, tussen de weilanden en de bomen, ergens in de buurt van Ambt Delden. Je klopt eerst bij het verkeerde huis aan, want om er te komen moet je tussen twee schuren door. Maar dan ligt daar een plaat van een huis, met ramen en luiken in lavendelblauw. Leilinden aan één kant en als je het erf oprijdt, een oude boerenschuur, die ooit bewoond werd. Het huis zelf is waarschijnlijk rond 1910 of 1920 gebouwd. Hier wonen Leonie Hulselmans en Nicky Lucius, de eigenaren van ontbijt- en lunchbar Frank & Charlie, samen met hun twee kinderen en hond Tim. Oh ja, aan de achterkant van het huis wonen haar ouders, maar dat komt later in het verhaal. Hoe Leonie en Nicky in Twente belandden is een verhaal op zich. Leonie is geboren in Enschede, maar ze groeide op in Delft. “Na mijn middelbare school ging ik aan de VU in Amsterdam Bestuurs- en Organisatiewetenschappen studeren, maar het stramien en de hiërarchie pasten niet bij mij. Na drie jaar ben ik gestopt, ik werd er gewoon niet blij van. Ik werkte al in een koffiezaak als bijbaantje en dat voelde goed. Ik was 21, barstte van de energie en het zelfvertrouwen en ik wilde een eigen koffieshop. Dat lukte, ik schreef een bedrijfsplan, liep tegen een pandje aan in Delft, de eigenaar wilde wel investeren en de rest is geschiedenis”
Hoe komt een mens dan in Twente?
“Na vijf jaar konden we de koffieshop verkopen. Ik had inmiddels mijn vriend Nicky ontmoet, door de verkoop hadden we ademruimte en we waren zo vrij als een vogel. Ik tekende als kind altijd boerderijen. Dat gevoel was er nog steeds. We reden heel Nederland door, op zoek naar een plek om te wonen. Toen we in Twente kwamen en het pad opreden naar het huis waar we nu wonen, dachten we meteen: ‘Dit is het!’ Er woonde hier een gezin met drie kinderen en de energie was helemaal goed. We kwamen uit een appartementje dus we hebben alles moeten leren, grasmaaien en bomen verzagen, alles was nieuw, maar zo leuk. ‘Als we er samen voor gaan, komt het goed,’ dachten we. We hebben een jaar geklust en als eerste de achterkant aangepakt. We wilden daar een B&B, maar dat gaf te weinig uitdaging. Gelukkig wilden mijn ouders verkassen. Ze wilden ooit terug naar Twente, want dat was indertijd goed bevallen. Ze wonen nu aan de achterkant. Heel gezellig en ook perfect, omdat mijn ouders onze kinderen Moos en Saar van dichtbij kunnen zien opgroeien. Toen we eenmaal gesetteld waren, wilden we graag aan de slag en iets nieuws beginnen. We hadden wel een plan, maar geen pand.”
Frank & Charlie
“Het was zoeken naar een speld in een hooiberg, maar in Enschede vonden we een geweldig pandje, het conciërgehuisje naast de oude Ambachtsschool. Daar wilden we een dag horecazaak beginnen. De gemeente stond er wel voor open, maar toen liepen we tegen een andere locatie aan, aan de Windbrugstraat. Het was alleen maar een muur aan de achterkant van een grote winkel, maar direct in de binnenstad, daar lopen mensen toch gemakkelijker naar binnen. Ons pand heeft helemaal onze eigen sfeer, lekker kleurrijk en informeel, met een gevel van glas, die open kan in de zomer. We hebben voor de naam Frank & Charlie gekozen omdat we onze gasten het gevoel willen geven dat ze gewoon even langsgaan bij goede vrienden, waar je altijd kunt binnenvallen. Je bent overdag bij ons welkom voor een lekker ontbijtje, speciale koffies, verse sapjes, taartjes, een lekkere lunch, ook op zondag. Alleen op maandag zijn we gesloten. Het concept is heel gewoon in het buitenland, maar hier was het nog niet echt doorgedrongen. We zijn blij met de plek, we draaien inmiddels vierenhalf jaar en het loopt ontzettend goed. We willen het strandtentgevoel uitstralen, maar dan midden in de stad, een eigen eilandje zonder reserveringen of regeltjes. We doen dit echt samen, maar we hebben inmiddels wel een flink team aan medewerkers.”
Gedurfde kleuren
Terug naar hun huis, waar je vanuit de originele hal meteen binnenstapt in een kleurrijke en supergezellige woonkeuken. Deels lila wanden, het keukenblok is lindegroen, er staat een oranje Smeg koelkast en ook het fornuis is Smeg. Gedurfde kleuren die wonderwel matchen. Een grote tafel met verschillende stoelen, van kringloop tot design, en overal originele hebbedingetjes die als kunstwerkjes bij elkaar zijn gezet. Het nodigt meteen uit om daar maar te blijven hangen. Maar dóór naar de zitkamer, waar de groen fluwelen bank weer teruggrijpt op de kleur van de keukenkastjes. Ook hier is alles verschillend in stijl en samenstelling, met elementen uit de jaren ‘70, lila op een muur en limegroen op de schouw, maar het klopt helemaal. Een lekkere houtkachel om het af te maken en overal ramen met uitzicht op de natuur. Van de zitkamer kom je in de werkkamer, waar ook de kinderen heerlijk kunnen spelen. Het loopt eigenlijk helemaal rond, want van de werkkamer kom je weer in de hal, waar je ook een handige bijkeuken vindt.
Organisch
Boven zijn drie flinke slaapkamers, die ook weer op elkaar aansluiten. Het voelt vooral ruim door de hoge plafonds, omdat Leonie en Nicky de zolder hebben weggehaald. Die was niet nodig, want ze hebben alle ruimte die ze willen. De kinderkamer is een speelparadijs, met een klimrek, glijbaan en knuffels. Er is een kinderbedje voor Saar en een laag Japans bed voor zoontje Moos, waar ze met het hele gezin op kunnen liggen en een boekje kunnen voorlezen. De ouderslaapkamer is verrassend rustig in zacht wit, met grote ramen en een scheiding tussen het slaapgedeelte en de inloop kledingkast. Alleen de badkamer hebben ze nog niet naar hun hand gezet, maar dat hoeft ook niet zo. Die voldoet nog prima, het is zonde om hem te slopen. “Ons huis groeit om ons heen,” zegt Leonie. “Het is een kwestie van laten gebeuren, van ergens tegenaan lopen en samenbrengen. Het groeit organisch, dat gevoel past bij ons.”
