Doe maar niet normaal

Mijn eerste column voor Twentelife Magazine. Met wie heb je van doen? Woar bin-iej d’r ene van? Laat ik vertellen wat anderen over me zouden zeggen. Mijn vrienden: ze is lief en grappig, maar koken kan ze niet. Mijn studenten zijn verdeeld: de ene helft vindt me direct en betrokken, de andere helft vindt me ‘a bit weird’. Lezers vinden me openhartig en grappig. Met al deze typeringen kan ik prima leven.

Het voordeel van ouder worden is dat je jezelf steeds leuker vindt. Tegenwoordig ga ik gewoon mijn gang en ik maak me geen zorgen meer over wat Hans uit klas 3H op Reggesteyn van me vindt. Ik ben geen 16 meer. Godzijdank.

Van mezelf houden en gewoon mezelf zijn, zijn dingen die ik altijd moeilijk heb gevonden. Zeker in deze regio. Ik groeide op in Hellendoorn op de grens van Twente en Salland waar Tukkerse normen golden: ‘Doe maar normaal dan doe je al gek genoeg’. Vlijmscherpe woorden voor ons weirdo’s. Het maakte dat ik op mijn achttiende snel wegvluchtte uit onze provincie.

Ik weet niet waarom ik dit alles oprakel. Ik denk dat het komt door de ophef die begin maart ontstond door de stropdas van de kersverse minister Jaimi van Essen. Geboren in Enschede, getogen in Losser. Zijn kameraden daagden hem uit om tijdens zijn eerste debat in de tweede kamer een vintage stropdas te dragen van (destijds) het Arke Stadion van FC Twente. ‘Ik dacht, ik doe hem gewoon aan’, zei hij later tegen de journalisten.

De wereld was te klein. Randstedelingen buitelden online over elkaar heen om er kritiek op te geven. ‘Een stropdas doe je om, niet aan’, ‘Wat een faux-pas’ en ‘Het is de tweede kamer, geen kleuterschool’. Mijn hart won-ie met deze actie. Doe mij maar een minister die de stropdas aan doet en de deur los. Doe mij maar een minister die van grapjes en zijn vrienden houdt. Doe maar niet normaal in Den Haag. Daarvan hadden we al genoeg.

Ineens snap ik waarom ik dit alles oprakel: de gekkigheid kwam uit het oosten!