TOM 1 – 2026
Tekst Eddy van der Ley – Foto’s Emiel Muijderman
‘Wij beginnen met koffie en eindigen vaak met champagne’. Het is zo’n zin die blijft hangen. Niet omdat hij bedacht is voor een tegeltje, maar omdat hij precies vangt hoe Fredrik Jonker naar zijn vak kijkt. Niet opgeblazen, niet gemaakt. Gewoon zoals het is. Luisteren, aftasten, vertrouwen winnen. En pas helemaal aan het einde, als het lukt, mag de kurk eraf.
Wie hem hoort praten, merkt al snel dat Jonker weinig op heeft met grote woorden. Hij gelooft niet in borstklopperij, wel in voorbereiding. Niet in snelle deals, maar in goede matches. En vooral: niet in ego, maar in wij. Fredrik Jonker, getrouwd en vader van twee kinderen, is partner bij Marktlink, overnameadviseur, dealmaker, opleider en – misschien wel het belangrijkste – een man die zichtbaar plezier haalt uit het helpen van ondernemers. Geboren in Vriezenveen, woonachtig in Borne, stevig geworteld in Twente en tegelijkertijd actief in een speelveld dat zich allang niet meer tot Nederland beperkt.
“Maar het is mooi dat de groei niet ten koste is gegaan van de saamhorigheid,” zegt Jonker. Toen hij in 2010 bij Marktlink begon, werkten er zo’n 35 mensen. Inmiddels zijn dat er meer dan vierhonderd, verspreid over kantoren in tien landen. “Maar het dna en de bedrijfscultuur zijn hetzelfde gebleven. Pas geleden zijn we met 350 Marktlinkers gaan skiën in Flachau. Dan ervaar je echt het wij-gevoel, dat past mij goed.”
Kronkelend pad
Dat wij-gevoel is geen toeval. In een wereld waar bedrijven bij groei of fusie vaak hun ziel verliezen, lijkt Marktlink die juist bewuster te bewaken. Jonker speelt daarin een zichtbare rol. Niet op afstand, maar als partner die nog steeds met ondernemers aan tafel zit. Die luistert, leert en deals sluit.
Misschien is dat ook wel de reden dat hij graag over opleiden begint. Over jonge collega’s. Over vertrouwen geven. Over ruimte laten. Wie cultuur serieus neemt, weet dat je die niet vastlegt in een handboek, maar overdraagt in gedrag.
Jonker noemt zichzelf geen geboren ondernemer. Ook geen typische bankier. “Ik ben geen type die vanuit het niets een bedrijf opbouwt, zoals ik vroeger ook niet echt met cijfertjes bezig was.” Zijn loopbaan is geen rechte lijn, maar een kronkelend pad. En juist dat maakt hem herkenbaar.
“In mijn tienerjaren kwam qua ambitie alles wel voorbij, van scheikundige tot piloot.” Hij ging algemene economie studeren in Groningen. “Dat sloot totaal niet aan bij mijn vakkenpakket.” Daarna volgden vier jaar HEAO en vervolgens nog een academische kopstudie van twee jaar in Nijmegen: bedrijfswetenschappen, richting bedrijfseconomie.
Hij was ambitieus, maar niet zeker van zijn route. Wie goed luistert, hoort hier veel ondernemers in terug. Mensen die onderweg ontdekken waar ze wel en niet gelukkig van worden. “Ik dacht, ik ga niet bij een bank werken,” zegt hij. “Toch gedaan.” Hij kreeg een traineeship bij Banque Artesia, het voormalige Paribas, in Amsterdam. “Ze zaten in de Gouden Bocht, aan de Herengracht. Was een mooie tijd, ik ging op het fietsje naar kantoor, en deed mijn eerste echte werkervaring op: je zag de hele bank van binnen en wat er allemaal bij kwam kijken.” Na een jaar vertrok hij naar Enschede. Dichter bij huis. Dichter bij ondernemers. “Er was iemand weggegaan die ondernemers hielp op het gebied van financieringen: van vastgoed tot werkkapitaal. Dat sprak me aan. Kon meteen de diepte in.”
Militaire dienst
Het verlies van zijn zus Joyce aan kanker, in 2008, was een flinke tik en deed hem op de rem trappen. “De carrière is dan niet belangrijk meer, alles is relatief.” Toch bleef er iets knagen. “Mijn zus stond positief in het leven en ging altijd voor goud. Dat zit er bij mij ook wel in. Dus ik koos, buiten de bancaire wereld, voor een buitenlands avontuur.” Het werd Duitsland. Berlijn. Aldi. Als Assistent der Gesch.ftsführung. “Mijn vader zei: ga je toch nog in militaire dienst, jongen?” Jonker lacht. “Ergens was het dat ook.” Aldi bleek een strak georganiseerd bedrijf. Kostenbewust tot op het bot. “Ik kom uit een ondernemersfamilie, dan heb je ideeën over hoe iets anders kan. Maar het antwoord was standaard: ‘Nein, so machen wir das nicht, Herr Jonker. Wir machen das schon seit Vierzig Jahren so.’ Tja, dan was je uitgeluld.” Het was hard, soms meedogenloos. “Ze zetten je in een winkel neer met drie mensen die je een mes in de rug willen steken. Ook dat moet je oplossen.” Vrijheid was er nauwelijks. Leerzaam was het wel. “Het arbeidsethos van de Duitsers is geweldig. Er is teamgeest, pünktlichkeit. Hard werken, knallen, met weinig mensen veel dingen gedaan krijgen.” Dat hij na een jaar vertrok, voelde als een nederlaag. “Want wat ik voor ogen had, was tenslotte niet gelukt.” Maar het was ook een spiegel. “Ik heb mezelf laten testen op waar ik écht blij van werd. Dat was toch de adviseursrol: ondernemers en bedrijven helpen.”
Zijn vader zat in die periode in de bedrijfsverkoop. “Opgegroeid in een ondernemersgezin, was hij pas op 48-jarige leeftijd zelfstandig ondernemer geworden.” Via hem werd Jonker – toevallig – bekend met Marktlink. “Mijn vader deed rond 1996 de overname/verzelfstandiging van de bouwdienst van de gemeente Enschede naar Bouw Consulting Twente. Dan heb je het aan de keukentafel over overnames.” Bij de verkoop va BCT in 2010 liet het management een waardering doen en zijn vader ook. “Het management liet zich bijstaan door Marktlink.”
Partner
Jonker raakte getriggerd. “Marktlink had niet echt een vacature, maar ik was zo onder de indruk van de gedrevenheid, de cowboy-mentaliteit en de onafhankelijkheid van het bedrijf, dat ik voor een derde van mijn Aldi-salaris aan de slag ben gegaan.” Het begin was rauw. “Ik had een enorme drive, wilde het nu wel goed doen, en zeker, ben ook vaak genoeg op mijn bek gegaan, omdat ik te snel wilde.” Maar gaandeweg kreeg hij het vak onder de knie. In 2013 werd hij manager. Vier jaar later kocht hij zich in als partner.
Wie denkt dat overnames bijna alleen om geld gaan, heeft Jonker nooit gesproken. “Veel ondernemers weten niet wat er allemaal te koop is met hun bedrijf.” Het gaat om identiteit. Om trots. Om loslaten. De juiste match, met een investeerder of overnamekandidaat, is cruciaal. “Wij denken mee, adviseren, houden een spiegel voor.” Dat is niet altijd comfortabel. Niet elk bedrijf is toekomstbestendig. “Maar wie niet aanpast, verliest positie. Wij denken zelf ook als ondernemers, zijn creatief en zoeken altijd naar oplossingen.”
Toch: in negen van de tien gevallen komt er een deal. “We zeggen altijd: we beginnen met koffie en eindigen met champagne.” De kick van een geslaagde koop of verkoop is groot. “Maar na gedane zaken is het van het ene op het andere moment stil. Dat vond ik in het begin gek, maar zo werkt het nu eenmaal.” Als een deal afketst, blijft er wél vaak contact. “Voor ondernemers kan dat best als een rouwproces voelen, hoe gek het ook klinkt.” Marktlink begeleidt ook die fase. “Maar uiteindelijk is het een kwestie van met de kop schudden en weer door: kijken naar andere mogelijkheden.”
Data en AI
De meerwaarde van Marktlink zit volgens Jonker in ervaring, schaal en nuchterheid. “Wij bedienen bedrijven van alle groottes, vooral in het MKB, hebben veel ervaring en kennis.” En ja, ook technologie. “We investeren stevig in data en AI. Hebben eigen platforms, eigen databases, gaan mee met de tijd.” Niet om het gesprek te vervangen, maar om het beter te voeren en een exclusief netwerk te kunnen bieden. “En we zijn nuchter, hè. In 2010 spraken we nog met woorden als corporate finance, maar de kunst is om het simpel te houden. Gewoon normaal met die ondernemer in gesprek te gaan over wat hij wil en belangrijk vindt. En we zijn weliswaar gegroeid, maar ook kleinschalig gebleven: werken met kleine, decentrale teams. Dat geeft vertrouwen.”
Over Twente spreekt Jonker met betrokkenheid. In 2024 werd met een deel van het team uit Deventer een kantoor geopend in Hengelo. “Veel van die mensen komen uit Twente, de Achterhoek.” Het is ook een opleidingstraject. “Voor slimme studenten die net afgestudeerd zijn aan bijvoorbeeld de Universiteit Twente.” Ze krijgen veel autonomie. “Dat werkt fantastisch.” In vijf tot zeven jaar groeien ze door tot dealcaptain. “Op die manier blijven we aantrekkelijk voor regionaal talent.” Hij geniet ervan. “Jongens die destijds als broekie begonnen, lopen nu als mannetjes door het pand. Ik heb er nauwelijks omkijken naar.”
Volgens Jonker is de aanwezigheid van Marktlink belangrijk voor Twente. “MKB- en regionale bedrijven zijn de motor van de economie en werkgelegenheid, zeker ook in onze regio.” Tegelijkertijd ziet hij bescheidenheid. “Een ondernemer in Amsterdam praat over zijn bedrijf alsof het een multinational is, terwijl-ie een garage met drie stoelen heeft staan. Een ondernemer hier praat in understatement-vorm over zijn bedrijfspand van 20.000 vierkante meter.”
Veel wijn drinken
Marktlink is marktleider in Nederland bij overnames tussen de 5 en 75 miljoen euro. “Ook kleinere en grotere overnames doen we.” Maar de blik is al jaren internationaal. België was in 2019 de eerste stap. “En we mogen dan dezelfde taal spreken, beide partijen bedoelen vaak wat anders. Het is daar veel wijn drinken geblazen, haha.” Ook Duitsland lag voor de hand. “Ik ben inmiddels bekend met het Duitse ja, aber. Wij Nederlanders zijn sowieso wat losser. Anekdote van een collega: ‘Nederlanders die in het buitenland op pad waren een bedrijf te acquireren, waren op de terugweg erg uitgelaten. ‘Ze zeiden toch ja?’, was hun interpretatie. ‘Ze hebben ons vooral gehoord’, was een meer realistische versie.”
Om cultuurverschillen te overbruggen, opende Marktlink kantoren in Düsseldorf, Hamburg en München. Later volgden Engeland, Zwitserland, Kopenhagen, Polen, Milaan, Madrid en binnenkort Lyon. “Onze buitenlandse collega’s kennen de mentaliteit in hun eigen land.” Die lokale verankering werpt vruchten af. De VDK Groep kocht via Marktlink zes à zeven Duitse bedrijven. “Silk-ka in Hengelo, groothandel in kunstbloemen, hebben we verkocht aan een Zweedse investeerder die we via onze Deense collega hebben leren kennen.”
À propos: Marktlink bestaat niet alleen uit overnameadviseurs. In de loop der jaren zijn er nieuwe takken bijgekomen. Zoals ML Capital. Jonker: “Opgericht omdat we merkten dat ondernemers soms niet wisten wat ze met hun geld moesten doen. Met Capital hebben we via een fund of fund-constructie bedacht hoe we gespreid investeren in Private equity toegankelijk kunnen maken. Met een rendement van gemiddeld 12 tot 15 procent per jaar.” Maar het gaat niet alleen om plat rendement, stelt hij. “We hebben er een community omheen gebouwd. We houden padeltoernooien, bezoeken Formule 1-races. Er zitten 2500 ondernemers in meerdere fondsen, die een totale fondsomvang van ruim drie miljard euro vertegenwoordigen.”
Europees marktleider Marktlink blijft zich dus ontwikkelen. Hoe Jonker de toekomst ziet? “De stip op de horizon is dat we over vijf jaar Europees marktleider willen zijn, met duizend werknemers. Dát is de ambitie, daarna zien we verder.” Is dat mét hem aan boord? Of voorziet de inwoner van Borne misschien nog een carrièreswitch? “Nee hoor. Dit vak, dit bedrijf, voelt als een huwelijk, het is te leuk om ermee te stoppen. We zijn met zoveel dingen tegelijk bezig, dat geeft veel energie. Zelf vind ik het heerlijk om de kantoren in Duitsland en Zwitserland te ondersteunen, met business-development en het werven van personeel. En samen van ons Nederlandse moederschip een toonaangevend Europees bedrijf te maken.”
Ofschoon zijn baan soms als topsport voelt, ervaart Jonker veel vrijheid. “Ik ben ondernemer binnen de onderneming. Draag mijn verantwoordelijkheid, maar heb mijn eigen agenda, maak tijd vrij voor hobby’s. Ik probeer mezelf fit en gezond te houden met hardlopen, schaatsen en wielrennen, reis veel met het gezin én kan mijn zoontje naar de training van NEO brengen. Ja, ik heb een prachtige balans gevonden.” En misschien is dát de kern van het verhaal. In een wereld van groei, deals en internationale ambities blijft Jonker opvallend menselijk. Iemand die begrijpt dat het begint met koffie. En dat champagne alleen smaakt als je het samen viert.

